Yavuz Sultan Selim,  zaman zaman yetenekli insanları keşfetmek için, duyuru yaptırırmış. Yeteneğine güvenenler, Padişahın huzurunda hünerlerini göstermek için sıraya girermiş. Padişah, çok beğendiklerini altın ile ödüllendirirmiş.

On metre uzaklıkta ki iğnenin deliğinden ip geçirdiğini iddia eden bir adam gelmiş Padişahın karşısına. On metre uzaktan iğne deliğine ip geçirilebileceğine kimse inanmamış. Adam huzura çıkmış ve ilk denemesinde ipi, on metre ilerdeki iğnenin deliğinden geçirmiş. Birkaç kez daha yaptırmışlar. Adam her seferinde ipliği iğne deliğinden geçirmeyi başarmış.
Padişah yardımcılarına, “Bu adama kırk altın verin, kırk değnek vurun!” diye emir vermiş. Herkes gibi, adam da şaşırmış. “Padişahım kırk altını anladıkta, kırk değnek niye? Bir kusur mu işledik huzurunuzda?” diye soran adama Padişahın verdiği cevap, yetenek yarışmalarında hep aklıma gelir.
Padişah, “Evet yaptığın iş kolay değil. On metreden iğneye iplik geçirmek zor bir iştir. Sana kırk altını bu zor işi başardığın için veriyorum. Kırk sopaya gelince…
Bu kadar gereksiz ve faydasız bir işi yapabilmek için, o kadar zamanı boşa harcadığın için vurduruyorum!” demiş.
 
* * * *
“Yetenek!” kelimesi üzerine söylenecek çok söz var elbette. Arılar da yeteneklidir. İki yönlü yeteneği vardır arıların; ister iğnelerini kullanırlar, ister bal üretirler. Ancak arılar hep faydalı olan yeteneklerini kullanıyorlar. Onları kimse kızdırmadıkça, iğnelerini asla kullanmazlar. Yetenek, iğne sahibi olduğu halde, bıkmadan usanmadan insanlara faydalı olan bal üretecek bilince sahip olmaktır.
“Arı gibi, durmadan, elinden alsalar da balını, yaşadığı sürece iyilik yapmalı insan!” Gerçek yetenek budur.
Yeteneğiniz hem size hem başkalarına fayda sağlıyorsa, yetenek sizsiniz. Sahip olduğunuz yetenek, sadece hava atmanıza ve gösteriş yapmanıza yarıyorsa yeteneksizsiniz.
 
Sait ÇAMLICA