ARKADAŞLIK
Kötü karakterli bir genç varmis. Bir gün babasi ona çivilerle dolu bir torba vermis.

“Arkadaslarin ile tartisip kavga ettigin zaman her sefer bu tahta perdeye bir çivi çak”demis.

Genç, ilk günde tahta perdeye 37 çivi çakmis. Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalismis ve geçen her günde daha az çivi çakmis. Nihayet bir gün gelmis ki hiç çivi çakmamis. Babasina gidip söylemis. Babasi onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüs. Gence:

“Bugünden baslayarak tartismayip kavga etmedigin her gün için tahta perdelerden bir çivi çikart.”demis.

günler geçmis. Bir gün gelmis ki tahta perdede hiç çivi kalmamis. Babasi ona:

“Aferin iyi davrandin ama bu tahta perdeye dikkatli bak, çok delik var. Artik hiçbir sey geçmisteki gibi güzel olmayacak. Arkadaslarla tartisip kavga edildigi zaman kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara, bir delik aynen kalacak, kapanmayacaktir. Bir arkadas ender bir mücevher gibidir. Seni güldürür, yüreklendirir sen ihtiyaç duydugunda yardimci olur seni dinler sana yüregini açar” demis.