SEDEF ÇIÇEGI
Mahkeme salonunda, seksen yaslarindaki yasli çiftin durumu içler acisiydi. Adam inatçi bakislarla, suskun ninenin aglamaktan iyice çukurlasmis gözlerini ve bitkin bakislarini süzüyordu. Hakim tok sesiyle, yasli kadina: “Anlat teyze, neden bosanmak istiyorsun?” Yasli kadin, derin bir nefes çektikten sonra bas örtüsüyle agzini aralayip, kisilmis sesiyle konusmaya basladi. “Bu herif yetti gayri, 50 yildir bezdirdi hayattan...” Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manset yapan gazetecilerden birinin flasiyla bozuldu. Kim bilir nasil bir manset atacaklardi, yasanmis 50 yilin ardindan? Çok sayida gazeteci izliyordu davayi... Kadin neler diyecekti ? Herkes, onu dinliyordu. Yasli kadinin gözleri doldu ve devam etti:
“Bizim bir sedef çiçegi vardi çok sevdigim... O bilmez... 50 yil önceydi.. O çiçegi bana verdigi çiçekler arasindan kopardigim bir yapragi tohumlamistim, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadi onlari yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya basladi. O zaman adak adadim. Her gece günes açmadan önce, bir tas suyla sulayacagim onu diye... Iyi gelirmis derlerdi. 50 yil oldu bu herif bir gece kalkip bir kere de bu çiçegi ben sulayayim demedi.
Taa ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmis uyuyakalmisim... Ben, böyle bir adamla 50yil geçirdim. Hayatimi umudumu her seyimi verdim. Ondan hiç bir sey görmedim. Bir kerecik olsun benim bildigim görevlerden birisini yapmasini bekledim. Onsuz daha iyiyim yemin ederim. “Hakim yasli adama dönerek; “Diyecegin bir sey var mi baba?” dedi. Yasli adam bastonla zor yürüdügü kürsüye, o ana kadar suçlanmis olmanin utangaçligini hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi. Tane tane konustu: “Askerligimi Reisi Cumhur köskünde bahçivan olarak yaptim. O bahçenin görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime"mi de orada tanidim. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. Ilk evlendigimiz günlerin birinde, boyun agrisindan onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertlesir, kötülesir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansin gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafim geçmedi...” O günlerde tesadüf bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona: “Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandirdim ve onu seyrettim. O sevdigim kadini yavrusu bildigi çiçekleri sularken seyrettim. Her gece O çiçek ben oldum sanki...” dedi adam.
O yastaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... “Her gece o yattiktan sonra uyandim. Saksidaki suyu bosalttim. Sedef gece sulanmayi sevmez, hakim bey... Geçen gece de... yaslilik... Ben de uyanamadim. Uyandiramadim...Çiçek susuz kalirdi ama kadinimin boynu yine azabilirdi. Suçlandim... Sesimi çikartamadim...”
O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes agliyordu...
“Sevgide cömert ama sevdiklerimizi kirmada oldukça cimri olalim”

“NEREDE KARSILIKLI SEVGI VE SAYGI VARSA ORADA ITIMAT VE ITAAT VARDIR. ITIMAT VE ITAATIN OLDUGU YERDE DISIPLIN VARDIR.DISIPLININ OLDUGU YERDE HUZUR, HUZURUN OLDUGU YERDE BASARI VARDIR.”
                             M. KEMAL ATATÜRK

“Vazife ve erdem ugrunda yapilan fedakârliklar yapilmaya deger; karsiliklari gönülde biraktiklari tatli anilarla ödenir.”
J.J. ROUSSEAU
“Kendi varligini bile gayesine adayabilen insan iradesine karsi, hiçbir sey direnemez.”
BENJAMIN D"ISRAELI